3 اوت 2024 - یک مطالعه ی مشاهده‌ای اخیر، ارتباط قابل توجهی را بین سطوح سرمی منیزیم و کنترل قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 (T2DM) نشان داده است که مزایای بالقوه ی مکمل‌های منیزیم را برای مدیریت سطح قند خون برجسته می‌کند.

این یافته ها که در ژورنال Diabetes, Metabolic Syndrome and Obesity منتشر شده است، نشان می دهد که اولویت دادن به کنترل قند خون بر کاهش وزن برای کاهش بروز هیپومنیزیمی در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بسیار مهم است.

منیزیم، یک ماده معدنی ضروری است که در بسیاری از فرآیندهای فیزیولوژیکی از جمله متابولیسم گلوکز و عملکرد انسولین نقش دارد. کمبود منیزیم با مقاومت به انسولین و کنترل ضعیف قند خون مرتبط است که چالش‌های کلیدی در مدیریت دیابت نوع 2 هستند. بنابراین، بیماران دیابتی باید اطمینان حاصل کنند که سطح منیزیم سرم آنها در حد مطلوب باقی می ماند.

با توجه به پیشینه ی فوق، دکتر Beibei Luo، و همکارانش از آزمایشگاه بالینی بیمارستان مردمی شهر یوکسی در چین، در این مطالعه بر روی رابطه ی بین کنترل قند خون و منیزیم سرم در دیابت نوع 2 تمرکز کردند.

این مطالعه ی گذشته نگر، مشاهده ای و مقطعی شامل 1694 بیمار از بیمارستان مردمی یوکسی بود. نمونه ی خون ناشتای شرکت کنندگان جمع آوری شد و مشخصات دموگرافیک این افراد ثبت شد. بیماران بر اساس سطوح هموگلوبین A1c(<7% یا ≥7%) به دو گروه تقسیم شدند. برای تعیین تفاوت معنی دار بین گروه ها از آزمونt استفاده شد. ضرایب همبستگی پیرسون محاسبه شد، و محققان با کمک رگرسیون لجستیک ارتباط بین عوامل مختلف و کنترل قند خون را تجزیه و تحلیل کردند. علاوه بر این، آنها با کمک رگرسیون خطی رابطه ی بین سطوح سرمی منیزیم وHbA1c را ارزیابی نمودند.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

•  بیمارانی با کنترل قند خون ضعیف، دارای سن بالاتری بودند و سطح لیپوپروتئین با چگالی کم(LDL-C)، گلوکز پلاسما ناشتا (FPG) و نمایه ی مقاومت به انسولین (HOMA-IR) آنها در مقایسه با بیمارانی که کنترل قند خون خوبی داشتند، بالاتر بود.

•  سطح کلسترول تام (TC) در بیمارانی که کنترل قند خون ضعیفی داشتند، به طور قابل توجهی بالاتر بود.

•  سطوح لیپوپروتئین با چگالی بالا (HDL-C) و منیزیم سرم در بیمارانی که کنترل گلایسمی ضعیفی داشتند، کمتر بود. سطوح سرمی منیزیم همبستگی منفی با نمایه ی مقاومت به انسولین(r= 0.05-)، هموگلوبین گلیکوزیله(r=0.29-)، وقند پلاسمای ناشتا(r=0.20-)نشان داد.

•  منیزیم سرم به طور قابل توجهی با کاهش شانس کنترل گلایسمیک مرتبط بود(OR = 0.0005).

محققان نوشتند: "در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، سطح سرمی منیزیم ارتباط نزدیکی با کنترل قند خون دارد. تاکید بر کنترل قند خون نسبت به کاهش وزن برای کاهش خطر هیپومنیزیمی بسیار مهم است."

محدودیت‌های این مطالعه شامل عدم ارزیابی مصرف روزانه منیزیم به دلیل طراحی گذشته‌نگر، اطلاعات موردی ناقص و عدم تعادل بین گروه‌هایی با کنترل خوب و ضعیف قند خون بود. این مطالعه رابطه ی منیزیم سرم با مقاومت به انسولین را تجزیه و تحلیل نکرد. تحقیقات آینده به این شکاف ها رسیدگی خواهد کرد و داده های جامع تری را در بر خواهد گرفت.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/serum-magnesium-levels-linked-to-glycemic-control-in-type-2-diabetes-patients-study-132575